Boekdruk
Boekdruk is de oudste druktechniek. Bij boekdruk of hoogdruk zijn op de
drukvorm de delen die de afdruk moeten vormen verhoogd aangebracht.
Techniek boekdruk.
In het begin werd voor boekdruk hout gebruikt. De delen die niet mochten
drukken werden weggesneden zodat alleen het drukbeeld overbleef. Later
werd voor de drukvorm een loodlegering gebruikt. De drukvorm bestond toen
uit losse loden letters en clichés voor de afbeeldingen. De techniek met
behulp van de loden vorm wordt nog wel ambachtelijk gebruikt. De huidige
materialen zijn kunststof, metaal of rubber. De beeldvorm is in spiegelbeeld;
de afdruk wordt leesbaar op het te bedrukken materiaal. Hoogdruk wordt
soms nog wel toegepast voor drukwerken van kleine oplagen, met name voor
het zogenaamde smoutwerk, zoals visitekaartjes, familie-drukwerk, enveloppen,
formulieren en dergelijke. Boekdruk wordt niet veel meer toegepast en
is grotendeels vervangen door offset.
Het is onmogelijk te bepalen wanneer of door wie de boekdrukkunst is uitgevonden. De vinding wordt aan een aantal personen toegeschreven. Van dezen is de enige die historisch gezien inderdaad voor de eer in aanmerking zou kunnen komen de Chinees Pi Chang, die al in de elfde eeuw Chinese karakters zou hebben gedrukt. In de Westerse wereld wordt Johannes Gutenberg algemeen gezien als een waarschijnlijker uitvinder dan de Nederlander Laurens Janszoon Coster of de Vlaming Dirk Martens.
Zie ook : overzicht van druktechnieken
